Over mij
Soms brengt het leven je op een punt waarop doorgaan niet meer vanzelf gaat. Dan ontstaat er ruimte om stil te staan bij wat je voelt, wat je nodig hebt en wie je eigenlijk bent geworden. Hieronder lees je hoe ik die zoektocht zelf heb doorgemaakt — de basis voor mijn werk vandaag.
Wie is Marcel?
Ik ben 45 en ik heb het grootste deel van mijn leven geleefd met mijn hoofd op volle toeren.
Eindverantwoordelijk, altijd bereikbaar, altijd aan. Ik dacht dat dat normaal was — of op zijn minst dat het zo hoorde. Wat ik niet doorhad, was dat ik mezelf al jaren niet meer hoorde. Niet wist wat ik wilde. Niet wist wat ik nodig had. Ik reageerde op wat de buitenwereld vroeg en had geen idee dat er ook nog een binnenkant was om naar te luisteren.
Na twee burn-outs stond ik al over de rand van een derde. Ik vroeg om hulp. Ik werd niet gehoord.
Op dat moment besloot ik mijn lichaam serieus te nemen — voor het eerst, eigenlijk. Ik zegde mijn baan op en begon uit te zoeken waarom ik steeds opnieuw in dezelfde situatie terechtkwam. Niet als zelfkastijding, maar uit echte nieuwsgierigheid. Wat speelde er? Wat had ik al die jaren niet gezien?
Dat was het begin van mijn herstel. En van een langzaam begrip dat de antwoorden op die vragen niet in mijn hoofd zaten — maar in mijn lichaam. In leren stilstaan. In leren luisteren naar wat er al die tijd al was, maar waar ik geen toegang toe had.
De weg terug was niet makkelijk en ik vertel hem zoals hij was. Ik heb therapie gedaan. Ik heb keuzes gemaakt die van een afstand misschien vreemd leken. En ik heb ontdekt dat je lichaam geen vijand is die je moet temmen of een instrument dat je moet optimaliseren — het is de plek waar je thuis kunt zijn, als je leert er veilig in te worden.
Dat laatste is niet vanzelfsprekend. Voor sommige mensen voelt hun lichaam niet als een veilige plek — door wat ze hebben meegemaakt, door hoe ze zijn opgegroeid, door jaren van niet luisteren. Thuis worden in je lichaam is een proces. Ik weet hoe dat voelt, omdat ik het zelf heb doorlopen.
Dat is wat ik nu doe: mensen uitnodigen om even te stoppen. Om te voelen. Om te luisteren naar wat er al die tijd al was.
Ik werk met TuiNa massage, watermassage en klankschaalmassage. Elk op zijn eigen manier, maar allemaal gericht op hetzelfde. Ik heb geen protocol voor je — maar ik weet hoe het voelt als je de weg kwijt bent, en ik weet hoe het is als je hem eindelijk begint te vinden.
Veiligheid is voor mij geen bijzaak. Het is het begin van alles. Bij mij hoef je niets te presteren, niets te weten en nergens klaar voor te zijn. Je hoeft alleen maar te komen.
Ik werk vanuit mijn praktijk aan de Preludestraat 20 in Hellevoetsluis. Op verzoek kom ik ook bij jou thuis of op kantoor.
Ik ben geen arts en stel geen diagnoses. Mijn werk is complementair aan — en vervangt geen — medische behandeling. Heb je klachten waarvoor je nog geen arts hebt geraadpleegd? Dan raad ik je aan dat eerst te doen.